Fredje Vouwbeen en
de kabouters Het feest van
Sinterklaas deel 2
In het grote huis
van Sinterklaas is het een drukte van belang. Overal staan cadeautjes, inpakpapier, jute zakken, en pietjes rennen
heen en weer.
In de pietenkeuken
ruikt het heerlijk naar pepernoten.
Daar komt de
postpiet aan met een grote zak met post.
Hij gooit de zak
voor de voeten van Sint om, en wel duizend brieven vallen eruit.
Oh oh zegt Sint. Wat veel, Piet. Als ik het
allemaal maar op tijd klaar krijg.
Maar Sinterklaas,
wij helpen U toch. En in een mum zitten
er wel 10 Pieten om Sinterklaas heen die de brieven openmaken en lezen, en
opschrijven in het grote boek.
Na een uurtje zijn
ze klaar.
Maar!! dan ziet kleine pietje nog iets voor de voeten van Sint liggen. Een
heel klein envelopje.
Sint Sint.. roept pietje. Hier is nog een envelop, en die is nog niet
opengemaakt.
Hee er zit een mini mini briefje in, roept Pietje.
Niemand kan lezen
wat er op staat. Zo klein is het.
Sint Sint hier… een vergrootglas. Iedereen zit nu
doodstil om de Sint heen.
Dag Sinterklaas,
staat er. U kent me wel, ik ben Fredje Vouwbeen. Al een half jaar woon ik bij
de kabouters, en ze hebben nog nooit bezoek van U gehad. Kunt u ook een keertje
bij ons komen?
Sint leest alle
wensen. Aan de slag Pieten!! Daar moeten we natuurlijk naartoe. Zoek alles bij
elkaar. Dan kan ons kleine Pietje het wel gaan brengen. De volgende dag gaat
pietje op weg.
Grote Piet heeft ‘m
met de helikopter tot het bos gebracht. Pietje loopt alleen verder. Ja, daar ziet hij al de paddenstoelen met de
schoorstenen en de ramen. Vlug klimt Pietje op het dak van de grootste
paddenstoel. Hij zwaait zijn benen in de schoorsteen, en hij wil zich langzaam
verder laten zakken.
Maar dan ooh ohh.
Pietje zit klem. Wat nu?
Help Help!! Maar het
is doodstil in het bos. Niemand hoort Pietje roepen.…
Opeens .. wat hoort
Pietje daar? Gezang. Het lijkt wel of het steeds dichterbij komt. Het zijn de
kabouters en Fredje, die terugkomen van hun werk in het bos. Pietje roept nu
weer zo hard als hij kan: Help Help !!!!!
hij krijgt het nu echt benauwd.
De kabouters kijken
verschrikt. Wie zit er boven op het dak van Fredje’s huis? Een klein
mannetje met een grote muts. En naast de
schoorsteen staat een grote jute zak. Fredje weet natuurlijk meteen wie dat is. Hee Pietje, roept Fredje Wat doe je nou dan toch ?? Dat is toch veel te klein om door te
klimmen.
Ja snikt Pietje maar zo.hoo doehoe ik het toch
altijdddd.
Rustig maar, zegt
Fredje, Ik heb wel een idee: kabouters
hou mij vast, roept ie en dan steekt
hij zijn vouwbeen omhoog. Pakken… Pietje!
Pietje pakt het vouwbeen stevig vast. Fredje en de kabouters lopen heel
langzaam achteruit.
Fredje trekt stevig
aan het vouwbeen en dan ineens: Floep!! Pietje vliegt de schoorsteen uit. En
valt op het dak. Wat is hij opgelucht.
Vlug klimt hij het
dak af.
De kabouters staan nu allemaal om Pietje heen. Pietje krijgt snel een glaasje water voor de
schrik, ja en dan… laat ie natuurlijk
gauw zien wat er in die grote zak zit.
Wat zijn de
kabouters blij. Een nieuwe hark, een
bezem, zelfs de mondharmonica. En helemaal onderin zit…. Een nieuw
vouwbeentje. Iedereen is blij.
Nadat ze samen met
Pietje nog wat pepernoten hebben gegeten, zwaaien ze Pietje uit. Hij kan
natuurlijk niet al te lang blijven.
Tot ziens tot volgend jaar!!! Ja… roept Fredje. En dan niet meer door de schoorsteen he!!!
Pietje lacht.. maakt
een duikeling in het bos en…. Weg is ie.
Vouw de
pietenmuts
